ağırlıq

is.
1. Ağır şeyin halı (yüngüllük ziddi). Yükün ağırlığı. Daşın ağırlığı.
2. Ağır şey, yük. Ağırlıq qaldırmaq. Ağırlıq qaldıran idmançı. – Qəssab bilmədi ki, bu xalqın nədən; Özü ağırlıqda qəm yükü vardır… B. V..
3. «Ağır»dan mücər. Cəzanın ağırlığı. Cinayətin ağırlığı. Həyatın ağırlığı. İtkinin ağırlığı. Vəziyyətin ağırlığı. Yaranın ağırlığı. Zərbənin ağırlığı.
4. məc. Dərd, qəm, ələm, iztirab. <Nina və Mahrunun> bir-birini qucaqlamasından o qədər xoş bir təsir aldım ki, bir anlıq bütün ağırlıqları unutdum. M. S. O.. <Balaş:> Gülüşcan, mən böyük ağırlıq içindəyəm, hər günüm bir cəhənnəm əzabıdır. C. C.. Ürəkdə həvəs cuş edəndə gözdən axan yaşla ürəkdəki ağırlıq rəf olunur. S. M. Q..
5. Vüqar, təmkin, ciddilik. <Südabənin> tərpənişində bir ağırlıq, bütün vücudunda bir müvazinət gözə çarpırdı. M. İ..
6. Ağırlıq hissi, təzyiq hissi. Başımda bir ağırlıq hiss edirəm. – Vahid, mənə çoxdan bu can ağırlıq edirdi; Ey kaş, onu da yarə verib, yüngül olaydım. Ə. V..
7. məc. Qayğı, əziyyət, zəhmət. Ağırlıq üstünə düşdü.
◊ Ağırlıq mərkəzi – bir şeyin məğzi, mahiyyəti, əsli, ən əsas cəhəti. Ağırlıq satmaq – naz eləmək, özünü ağır göstərməyə çalışmaq, təşəxxüs satmaq. Dindirərsən dinməz, ağırlıq satar. M. P. V..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • vüqar — ə. ağırlıq, ciddiyyət, təmkin; öz ləyaqətini gözləmə …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • təzyi’ — ə. 1) daraltma, sıxlaşdırma; 2) məcbur etmə; qısnama; 3) sıxıntıya salma; darıxdırma; 4) ağırlıq salma; ağırlıq; 5) məhv olmasına, itməsinə səbəb olma …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • basmaq — f. 1. Üstdən sıxmaq, təzyiq etmək, ağırlıq vermək. Qar basıb, ağacın budağını yatırdı. – Nəriman . . bu adamın əllərini tutdu, dizi ilə boğazını basdı. . M. C.. // Sıxışdırmaq, itələmək. Seyid Əhməd Seyid Səmədi görən tək camaatı basa basa z. ona …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çəki — 1. is. 1. Bir şeyin tərəzidə çəkilməklə müəyyənləşdirilən ağırlığı; vəzn. Taxılın çəkisi. Çəki daşı – şeyləri çəkmək üçün ağırlıq ölçüsü kimi işlədilən müəyyən ağırlıqda cisim, tərəzi daşı. <Tahir> dəmir çarpayının altında cərgə ilə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qaldırıcı — 1. sif. Qaldıran, ağırlıq qaldıran. Qaldırıcı mexanizm. – Yeni tikilmiş buruqda qaldırıcı maşın təzə qazma borularını çəkib yuxarı apardı. M. Hüs.. Yuxarıda qaldırıcı kran hərlənərək xortumunu suyun üzərinə salladı. Ə. S.. 2. is. Ağırlıq qaldıran …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • yük — is. 1. Daşınmaq, aparılmaq üçün hər cür şey, daşınmalı olan mal və s. Yükü boşaltmaq. Heyvanın dalına yük çatmaq. – Ağ dəvə düzdə qaldı; Yükü Təbrizdə qaldı; Oğlanı dərd apardı; Dərmanı qızda qaldı. (Bayatı). Yük heyvanı – yük daşıyan heyvan. //… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • abal — I (Qax) key II (Salyan) ağırlıq, yük. – Öyün bütün abalı Solmazın üsdünə düşür …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • bəli(yyə) — ə. 1) bəla, müsibət; 2) çətinlik, ağırlıq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • dirhəm — f. əsli y. 1) 3,12 qrama bərabər ağırlıq ölçüsü; 2) ərəblərdə: köhnə gümüş pul …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • misqal — ə. 4,65 qram ağırlıq ölçüsü …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.